Lacan i teatr

Zapraszamy na spotkanie Lacan i teatr interpretacje/skreślenia/przypisy/objawienia/źródła

Uczestnicy:
Małgorzata Butterwick, Bartosz Frąckowiak, Dorota Semenowicz, Paweł Dybel, Andrzej Leder i Krzysztof Pawlak.

Prowadzenie:
Łucja Iwanczewska

Czas i miejsce:
8 grudnia, godzina 17.00

Akademia Teatralna im. A. Zelwerowicza w Warszawie
Ul. Miodowa 22/24
Sala Estradowa

Organizator:
Gazeta Teatralna „Didaskalia”

WSTĘP WOLNY

„Tua res agitur”, „Ciebie rzecz dotyczy” – sentencja ta mogłaby stanowić punkt wyjścia dla propozycji myślenia i opowiadania o teatrze. Rzecz jest słowem, które pomnoży znaczenie: chodzi mianowicie o rzecz teatru – przedmiot badań, ale także o wszystko to, co od przedmiotu odpada, co się ześlizguje, złuszcza, stając się resztką z przedmiotu. Resztki gromadzą się, zbierają, zalegają, ogniskują dookoła jakiegoś centrum, struktury, systemu – napierają – tworząc zawsze coś więcej. Odpowiadają też za mnogość i różnorodność opowieści, odpadając od centrum, zmuszają do podjęcia kolejnej i osobnej opowieści na ich temat. Albo do podjęcia opowieści jeszcze raz i raz jeszcze. „Ciebie rzecz dotyczy” – bo prawda o tobie jest poza tobą, w przedmiocie, z którego każde poruszenie strąca jakieś resztki. „Ciebie rzecz dotyczy” – teatrze, człowieku – człowieku w teatrze – teatrze w człowieku. O człowieka i podmiot zapytamy Lacana. Kim są jego Antygona, jego Hamlet? Interpretacjami? Opisami przypadków? A może prawdą o podmiocie? Gdzie i na jakich zasadach spotykają się rzeczywistość i sztuka? Działania performerów, nowe media w teatrze, reinterpretacje tekstów dramatycznych – czy psychoanaliza Lacana to tylko narzędzie interpretacyjne? Po co współczesnemu teatrowi myśl Lacana?

W psychoanalizie nie zadaje się pytania: dlaczego?, a pytanie: po co? Zapytajmy zatem: po co teatrowi Lacan?